غزل شمارهٔ ۱ قاآنی
قاآنی / غزلیات / وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)
صدشکر گو‌یم هر زمان هم چنگ را هم جام را
کاین هر دو بردند از میان هم ننگ را هم نام را
دلتنگم از فرزانگی دارم سر دیوانگی
کز خود دهم بیگانگی هم خاص را هم عام را
خواهم جنونی صف شکن آشوب جان مرد و زن
آرد به شورش تن به تن هم پخته را هم خام را
چون مرغ پرد از قفس دیگر نیندیشد ز کس
بیند مدام از پیش و پس هم دانه را هم دام را
قاآنی ار همت کنی دل از دو عالم برکنی
یکباره درهم بشکنی هم شیشه را هم جام را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساساتی عمیق و تضادهایی در زندگی می‌پردازد. شاعر از شادی و شکرگزاری برای چنگ و جام (نمادهای هنر و لذت) سخن می‌گوید که در عین حال ننگ و نام را از میان می‌برند. او از دیوانگی و سرگشتگی خود می‌گوید و خواهان جنونی است که بتواند جوششی در زندگی ایجاد کند و وضعیت را تغییر دهد. در انتها، شاعر به نوعی آزادی و رهایی اشاره دارد که با شکستن محدودیت‌ها و ساختارهای موجود به دست می‌آید. به طور کلی، شعر به جستجوی آزادی و رهایی از قید و بندهای دنیوی پرداخته است.