شمارهٔ ۱۱۳ قاآنی
قاآنی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
بسا مزور و صوفی‌نمای ازرق‌پوش
که اقتباس کند گفتگوی درویشان
به ذکر و فکر همی خلق را فریب دهد
که پرکند شکم از خوان نعمت ایشان
کجا شبانی ارباب دل بود لایق
کسی که سیرت گرگست و صورت‌میشان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نقد افرادی می‌پردازد که به ظاهرسازی و نمایش روحانیت می‌پردازند، در حالی که در باطن تقلبی و فریبکار هستند. آنها با کلمات زیبا و رفتار ظاهری خود مردم را فریب می‌دهند تا از نعمت‌های دیگران بهره‌مند شوند. همچنین، به این نکته اشاره می‌کند که افرادی که واقعاً شایسته رهبری روحی و اخلاقی هستند، باید دارای سیرت پاک و هدفی درست باشند و نه فقط ظاهری نمایشی.