شمارهٔ ۱۱۵ قاآنی
قاآنی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
به سوی بحر خدا بگذر ای نسیم صبا
زمین ببوس و ز روی ادب سلامش کن
برای آنکه دلش را ز من نرنجانی
فزون از آنکه توان گفت احترامش کن
پس از سلام و زمین‌بوس و احترام تمام
ز من به گوش به آهستگی پیامش کن
که اسبکی که به من وعده کرده‌ای بفرست
وگر چو گردون سرکش بود لجامش کن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از نسیم صبا خواسته تا به نزد خدا برود و با ادب و احترام سلامی را از طرف او به خدا برساند. او تاکید می‌کند که باید دل خدا را نرنجاند و پس از سلام و احترام، پیامی را به آرامی به خدا برساند. این پیام درباره ارسال اسبی است که خدا به او وعده داده، و اگر این اسب سرکش باشد، باید کنترلش کند.