نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۶ قاآنی

قاآنی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)

تویی چرخ و بس بد ترا فخر رفعت

منم خاک و بس بد مرا ذُلّ پستی

شکستی دلم را ولی شکر گویم

که دل از شکستن پذیرد درستی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تضاد میان عظمت و پستی اشاره می‌کند. او خود را در مقام خاک می‌بیند و چرخ را نماد فخر و بلندی می‌داند. هرچند دلش شکسته، اما از این شکستن شکرگزاری می‌کند، چون معتقد است که دل از این تجربة تلخ می‌تواند به درستی و حقیقتی عمیق‌تر برسد.