شمارهٔ ۱۲۶ قاآنی
قاآنی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)
تویی چرخ و بس بد ترا فخر رفعت
منم خاک و بس بد مرا ذُلّ پستی
شکستی دلم را ولی شکر گویم
که دل از شکستن پذیرد درستی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تضاد میان عظمت و پستی اشاره میکند. او خود را در مقام خاک میبیند و چرخ را نماد فخر و بلندی میداند. هرچند دلش شکسته، اما از این شکستن شکرگزاری میکند، چون معتقد است که دل از این تجربة تلخ میتواند به درستی و حقیقتی عمیقتر برسد.