نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۷ قاآنی

قاآنی / قطعات / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)

گر نشدی ابر تیره پردهٔ خورشید

یا به شبان آفتاب رخ ننهفتی

می‌نشدی آشکار آیت ظلمت

کس به عبث مدح آفتاب نگفتی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف اهمیت و روشنایی آفتاب می‌پردازد. او می‌گوید اگر تو مانند ابر تیره مانع تابش آفتاب نشوی و یا در دل شب، چهره آفتاب را نپوشانی، پس نمی‌توانی به‌طور آشکار نشانه‌های تاریکی را نشان دهی. در این صورت، هیچ‌کس به‌طور بیهوده نمی‌تواند از آفتاب ستایش کند. به‌عبارتی، شاعر بر اهمیت نور و روشنی در زندگی تأکید می‌کند و بیان می‌دارد که بدون آن، هیچ چیز درخشانی وجود نخواهد داشت.