شمارهٔ ۱۲۸ قاآنی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این موضوع اشاره دارد که در زمانی که خداوند روزی فراوان را عطا کرده است، ناپسند و ناعادلانه است که انسان خود را به تنگدستی و اندوه محدود کند. در روز قیامت اگر انسان در زندگی‌اش به خاطر حال تهیدستی دیگران به گریه بنشیند، باید در این دنیا به حال آن‌ها نیز احساس مسئولیت و توجه کند و در عوض از نعمت‌های خداوند بهره‌برداری کند.