نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۰ قاآنی

قاآنی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای نفس خیره ملک دو عالم از آن تست

لیکن به شرط آنکه تو از خویش بگذری

با خویش هیچ چیز نبینی از آن خویش

بی‌خویش چون شوی همه در خویش بنگری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که هر چیزی در جهان به نفس و وجود انسان وابسته است، اما این وابستگی به شرطی است که فرد از خودخواهی و خودبینی بگذرد. در واقع، اگر انسان بتواند از وجود خویش عبور کند و خود را فراموش کند، می‌تواند به حقیقت و درک عمیق‌تری از هستی برسد و همه چیز را در درون خود ببیند.