شمارهٔ ۱۴۰ قاآنی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیان می‌کند که کسی که دارای معرفت و شناخت خداست، به طور طبیعی ذکر خدا را بر زبان می‌آورد، در حالی که کسی که معرفت ندارد، این کار را از روی انتخاب و اراده خود انجام می‌دهد. همچنین، ذکر خدا به خاطر خود اوست، ولی ذکر دیگران به خاطر خلق و مردم است. در پایان، شاعر می‌پرسد که آیا می‌توان این دو نوع ذکر را با هم برابر دانست یا خیر.