شمارهٔ ۶۳ قاآنی
قاآنی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن (مجتث مثمن مخبون)
گدای راه‌نشین گر کند تصور شاهی
اثاث پادشهانش شود چگونه میسر
نه هرکه را که درافتد به دل خیال خلافت
برند باجش بر در نهند تاجش بر سر
در آن محال که وهم و گمان مجال ندارد
چگونه مور برد ره چگونه مرغ زند پر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به این موضوع اشاره دارد که هر کسی نمی‌تواند به خیال خود به مقام و جایگاهی بزرگ برسد. اگرچه برخی ممکن است رویای سلطنت و قدرت داشته باشند، اما واقعیت‌های زندگی و شرایط جامعه اجازه نمی‌دهد که هر کسی به این آرزوها دست پیدا کند. در نهایت، در دنیایی که بر پایه وسوسه‌ها و توهمات بنا شده، تحقق آرزوهای بزرگ دشوار و غیرممکن است.