نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۰ قاآنی

قاآنی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

مگر به خنده درآیی وگرنه هیبت تو

زبان عارف و عامی ببندد از گفتار

من از کلام تو گویم سخن چنان که قمر

ز آفتاب فلک عاریت کند انوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

اگر تو لبخند نزنی، حضور تو چنان پرشکوه است که هم عارف و هم مردم عادی از گفتن در مورد آن عاجز می‌مانند. من از کلام و سخن تو به گونه‌ای می‌گویم که مثل ماهی است که نور خود را از خورشید می‌گیرد.