شمارهٔ ۷۰ قاآنی
قاآنی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
مگر به خنده درآیی وگرنه هیبت تو
زبان عارف و عامی ببندد از گفتار
من از کلام تو گویم سخن چنان که قمر
ز آفتاب فلک عاریت کند انوار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
اگر تو لبخند نزنی، حضور تو چنان پرشکوه است که هم عارف و هم مردم عادی از گفتن در مورد آن عاجز میمانند. من از کلام و سخن تو به گونهای میگویم که مثل ماهی است که نور خود را از خورشید میگیرد.