نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۱ قاآنی

قاآنی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

اگر خاموش بینی عارفی را

مزن طعنش که هست آسوده از ذکر

چنان از پای تا سر غرق یارست

که هم ذکرش فراموشست و هم فکر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از یک عارف صحبت می‌کند که به خاطر عشق و انغماس در محبوبش، از ذکر و یاد خداوند غافل شده است. لذا، نباید به او خُرده گرفت که در خاموشی و سکوت به سر می‌برد، زیرا او تمام وجودش را در عشق خدا غرق کرده و حتی یاد خدا را از یاد برده است.