شمارهٔ ۷۲ قاآنی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به این نکته اشاره می‌کند که انسان بدون تجربه و دانش، ارزش زیادی ندارد و حتی از حیوانات هم کمتر است. او مثال می‌زند که انسان نادان طعم‌های خوش را درک نمی‌کند و مانند کسی است که به جای قند، نمک می‌خورد. در پایان، تأکید می‌کند که فردی که بینا اما کور باشد، بهتر از فردی است که بیناست اما بصیرتی ندارد.