شمارهٔ ۱۹ قائم مقام فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به خالق و دارنده جهان توجه می‌کند و از او درخواست رحمت می‌کند. او از خدا می‌خواهد که یا بویی از دهانش بگشاید و یا از فکر و عقلش بگیرد تا آزاد شود. این بیان نشان‌دهنده رنج و نیاز شاعر به کمک الهی است.