شمارهٔ ۲۶ قائم مقام فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به شکلی بی‌پروا و انتقادی به شخصیت و رفتار حاجی‌ها و افرادی که به ظاهر مذهبی هستند، اشاره می‌کند. شاعر به این موضوع می‌پردازد که این افراد ممکن است در باطن، با وجود ظاهرشان، عملکرد منفی و شیطانی داشته باشند. به عبارتی دیگر، او به چهره‌های مقدس جامعه علامت می‌زند که در حقیقت خودشان در دام گناه و خرابکاری گرفتارند.