شمارهٔ ۱۱۴ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
ملامت را بمان، چه جای بیمست؟
که روح القدس جانت را ندیمست
اگرچه راه دشوارست آخر
که امداد از مددهای کریمست
تو عاشق باش و طور عاشقی ورز
که عاشق بر صراط مستقیمست
غنیمی کز روانت روضه سازد
بچشم سر ببین: عشق آن غنیمست
دلی، کز عاشقی بی رنگ و بویست
مخوانش دل، که شیطان رجیمست
دلم را غیر درگاه تو جا نیست
مدام این دل برین درگه مقیمست
بیا، قاسم، ز هستی توبه می کن
که سلطان تو تواب الرحیمست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره عشق و ارتباط با خداوند است. شاعر به خواننده توصیه می‌کند که از ملامت و ترس پرهیز کند، زیرا روح القدس در کنار اوست. هرچند راه عشق دشوار است، اما کمک خداوند همواره در دسترس است. شاعر به عاشق بودن و ادامه دادن راه عشق تاکید می‌کند و می‌گوید عاشق در مسیر حقیقت قرار دارد. او همچنین به زیبایی و ارزش عشق اشاره می‌کند و دلی که از عشق خالی است را به شیطان نسبت می‌دهد. در پایان، شاعر از قاسم می‌خواهد که از خود و دنیای مادی توبه کند و به سوی خداوند بازگردد که بخشنده و رحیم است.