شمارهٔ ۱۰ قصاب کاشانی
قصاب کاشانی / ابیات پراکنده / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای آب خضر لعل لب یار به از توست
وی عمر ابد دیدن دلدار به از توست
غمّازی عیب دگران طرز خوشی نیست
ای آینه کم لاف که زنگار به از توست
مانع نشدی ز آمدن غیر به چشمم
رو، ای مژه خار سر دیوار به از توست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق و زیبایی است که شاعر آن را فراتر از هر چیز دیگری می‌داند. او می‌گوید که حتی آب خضر (نماد زندگی و جاودانگی) و عمر ابد نیز به پای دیدن معشوق نمی‌رسند. شاعر به انتقادات و عیب‌جویی‌های دیگران بی‌اعتنایی می‌کند و تأکید می‌کند که زیبایی و عشق او به معشوق از هر چیز دیگری مهم‌تر است. در پایان، شاعر به مژه‌های خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که این مژه‌ها خود مانع بر روی دیده او هستند و از این لحاظ نیز به زیبایی معشوقش می‌افزاید.