شمارهٔ ۱۴ قصاب کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر احساس می‌کند که مانند غباری در آغوش نسیم است و هر کسی که به او می‌نگرد، تحت تأثیر زیبایی و جذابیتش قرار می‌گیرد.