نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۱ - پیدا کردن حقیقت نعمت که کدام است غزالی

امام محمد غزالی / رکن چهارم - رکن منجیات

بدان که هرچه خدای تعالی آفریده است در حق آدمی چهار قسم است: یکی آن است که هم اندر این جهان سودمند است و هم در آن جهان، چون علم و خلق نیکو، و در این جهان نعمت به حقیقت این است. دوم آن که در هر دو جهان زیانکار است چون نادانی و خوی بد و بلا به حقیقت این است. سیم آن است که در این جهان با راحت است و در آن جهان با رنج، چون بسیاری نعمت دنیا و تمتع بدان، و این نعمت است نزدیک ابلهان و بلاست نزدیک عارفان. و مثل این چون گرسنه است که انگبین یابد که زهر در وی بود. اگر ابله بود و نداند که در وی زهر است نعمت شمارد و اگر عاقل بود بلا شمرد. چهارم آن که در این جهان با رنج بود و در آن جهان با راحت، چون ریاضت و مخالفت شهوت و این نعمت است نزدیک عارفان چون داروی تلخ نزدیک بیمار عاقل و این بلاست نزدیک ابلهان.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

خلاصه: خداوند چهار دسته از آفریده‌ها برای انسان قرار داده است: ۱. آنچه در این دنیا و آخرت مفید است، مانند علم و رفتار خوب. ۲. آنچه در هر دو جهان زیان‌آور است، مانند نادانی و اخلاق بد. ۳. آنچه در این دنیا راحتی دارد اما در آخرت رنج‌آور است، مانند نعمت‌های دنیوی که نزد نادانان نعمت و نزد عارفان بلا محسوب می‌شود. ۴. آنچه در این دنیا سختی دارد ولی در آخرت راحتی به همراه می‌آورد، مانند ریاضت و مبارزه با هوس‌ها که نزد عارفان ارزشمند و نزد نادانان بلا به شمار می‌رود.