شمارهٔ ۲۶ - در توصیف شکارگاه شاه جهان در پالم قدسی مشهدی
قدسی مشهدی / مثنوی‌ها / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
زهی صیدگاه شهنشاه دین
که صیاد دوران ندیدش قرین
چنین صیدگاهی برای شکار
ندیده‌ست صیدافکن روزگار
شکاری که در عرصه عالم است
همه جمع گردیده در پالم است
ز آهو در و دشت پر آنچنان
که گویی جهان گشته آهوستان
هوا عشرت‌افزا ز باد شمال
زمین نرگسستان ز چشم غزال
به عالم که دید این چنین صیدگاه؟
که صیدش بود بیشتر از گیاه
درین صیدگه، با شتاب تمام
شهنشاه دین قبله خاص و عام
ز دنبال هم بی خطا و درنگ
بسی صید افکند با یک تفنگ
ز آهو که صید شهنشاه شد
شمارش دو افزون ز پنجاه شد
صدوچار نوبت در آن گیر و دار
ز مرکب فرود آمد و شد سوار
تماشای صیاد این صیدگاه
کند محو در چشم آهو نگاه
به راه است چشم غزالان چهار
که آید شهنشه به عزم شکار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره شکارگاه زیبایی است که مخصوص شهنشاه دین طراحی شده و به وصف زیبایی‌های آن می‌پردازد. در این صیدگاه، همه نوع شکار، به ویژه آهو، وجود دارد و فضایی دل‌انگیز و شاداب برقرار است. شهنشاه با دقت و بی‌درنگ به شکار می‌پردازد و با تفنگ خود، تعداد زیادی آهو را شکار می‌کند. در این فضا، تماشای او و آهوها جالب و شگفت‌انگیز به نظر می‌رسد. شعر به زیبایی این شکارگاه و نشاط آن اشاره دارد و حال و هوای شاد و زنده‌ای را به تصویر می‌کشد.