قصاید — گزیدهٔ اشعار سراج قمری
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۱ — نزدیک شد که زلزله ی صدمت فنا
- شمارهٔ ۵ — گرفته ای زلب لعل، روی من در زر
- شمارهٔ ۷ — روزی چو آه خویش، سوی سدره برپرم
- شمارهٔ ۸ — نی نی، زهر که هست فروتر، فروترم
- شمارهٔ ۴ — جایی که زلف کافر تو سر برآورد
- شمارهٔ ۳ — هرکه را غیبتی از خویش میسر گردد
- شمارهٔ ۶ — چو باز شد به شکر خنده پستهٔ دهنش
- شمارهٔ ۲ — تا با خودی بدان که قوی دوری از خدا
- شمارهٔ ۱۴ — اشک طوفان سیل کو تا داد گریه دادمی
- شمارهٔ ۱۱ — زهی صیت عدلت همه جا گرفته
- شمارهٔ ۱۰ — چند از پی نان برپا در پیش کسان چون خوان
- شمارهٔ ۹ — صدری که برکشید کفش، ورچه چاکرم
- شمارهٔ ۱۳ — به چهره صورت چینی، به زلف مشک تتاری
- شمارهٔ ۱۵ — هنوز آب‌صفت پای‌بستهٔ لایی
- شمارهٔ ۱۲ — دو عالمی تو و خود را نکو نمی‌داری