نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳ سراج قمری

سراج قمری / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

مرگ به زین زندگی، کاین زندگی

هر دمی در محنتی می‌افکند

این یکی از فاقه تیری می‌خورد

وان دگر در ملک تیغی می‌زند

آن، ز بهر نان زمین را می‌دَرَد

وین پی زر سنگ را می‌بشکند

عنکبوت اندر زوایا سال و ماه

از پی یک لقمه دامی می‌تند

وز پی پندار راحت، مورچه

ریزه‌های دانه را برمی‌چِنَد

نیست کس را در جهان، آسایشی

هرکه را جانی است، جانی می‌کَنَد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان درد و رنج‌های زندگی می‌پردازد و می‌گوید که زندگی مملو از محنت و سختی است. شخصیت‌های مختلف در زندگی، از تیر و تیغ و زحمت برای تأمین معاش رنج می‌برند. حتی موجودات کوچک مانند عنکبوت و مورچه نیز برای به دست آوردن غذا در زحمت هستند. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که هیچکس در این جهان آسایش ندارد و هرکس که زنده است، به نوعی درگیر مشکلات و دردهاست. بنابراین، مرگ گاه می‌تواند بهتر از زنده ماندن در این زندگی پر از رنج باشد.