شمارهٔ ۱۳ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با واژه‌هایی عمیق اشاره می‌کند که اگر در میکده، جامی با ارزش هزاران جان خود بخواهند، در واقع این جام بی‌ارزش و ارزان است. او به این نکته می‌پردازد که با وجود استفاده از نور و هدایت، برخی هنوز در جهل و تاریکی باقی می‌مانند و می‌تواند اشاره به این داشته باشد که در نهایت، دریافت‌های معنوی و روحانی نمی‌توانند با قیمت مادّی سنجیده شوند.