شمارهٔ ۱۵ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و خاصیت می‌پردازد. می‌ را با انگور و آتش مقایسه می‌کند و آن را مظهر نور و شعله می‌داند. همچنین اشاره می‌کند که درختی که انگور می‌دهد، در واقع همان درختی است که آتش و عشق را نیز به همراه دارد.