شمارهٔ ۲۷ میرزا حبیب خراسانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به دوران گذشته خود اشاره می‌کند که در میان فروشندگان و صوفیان بوده است. اما با تأمل بر زندگی‌اش متوجه می‌شود که این عمر پرجنب‌وجوش و بی‌ثمر بوده و نشان‌دهنده خامی و ناپختگی‌اش است.