غزل شمارهٔ ۱۷۴ حافظ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره فصل بهار و بازآمدن یارِ رفته است. در این شعر حافظ از آمدن خبرهای خوش می‌گوید و اینکه فصل بهار و شادی و خرّمی فرارسیده است. او از بلبل و مطرب می‌خواهد که آوازهای شاد خود را سرداده زیرا پادشاه زیبایی و یار او برگشته‌است. شاعر از بازگشت گل سوسن و از این گفته که گل لاله دردمند برای شادی و می‌گساری به بوستان برگشته است. شاعر در انتظار رسیدن قافله یار خود بوده‌است که آواز «درآ» و مژده رسیدن یارش را شنیده است. در پایان، شاعر از مهربانی و لطف بی‌اندازه یار خود گفته‌‌است.