غزل شمارهٔ ۴۳۹ حافظ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در خواب دیشب، دیدم که ماهی به سمت من آمد و با زیبایی‌اش شب دوری را پایان داد. بی‌صبرانه منتظر آمدن یار سفرکرده‌ام هستم. ای کاج، هرچه زودتر از در بیایید و او را به من برسانید. صحبتش برای من مایه خوشحالی است، و ای کاش به خواب وطنش می‌رفت تا یادش به سوی ما بیاورد. اگر قرار باشد از راه زر و مال او را به دست بیاوری، این کار مانند نوشیدن آب حیات است. یاد آوری‌ام به عهدی که هر لحظه از در و بام به من پیام یار می‌رساند. چه وقت رقیب تو اینقدر مجال ظلم پیدا کرد؟ عشق نیاز به دل‌جرأتی دارد که خاموشان آن را نمی‌فهمند. اگر کسی به تو بی‌رحمی کند، ای کاش پایش به سنگی برخورد می‌کرد. اگر دیگری مانند حافظ شعر می‌سراید، این نوع شعر مورد توجه شاه هنرپرور قرار می‌گیرد.