غزل شمارهٔ ۴۸۵ حافظ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم عمیق زندگی و جستجوی حقیقت پرداخته است. شاعر از ساقی و بهار و لب جوی یاد می‌کند و از اهل دل می‌خواهد که خودشان راه را پیدا کنند. او به ارتباط بین پاکی و ناب بودن می‌پردازد و هشدار می‌دهد که به دنیا و سفله‌طبعان تکیه نزنند. دو نصیحت مهم ارائه می‌دهد: از زندگی لذت ببرید و عیب‌ها را نادیده بگیرید. همچنین به اهمیت نیکی و جستجوی حقیقت اشاره می‌کند و می‌گوید برای یافتن عشق، باید قابلیت خود را افزایش دهیم. شاعر در نهایت با اشاره به انتقاداتی که به حافظ شده، تأکید می‌کند که در ریا و نفاق نباید غرق شد و باید به بوی خوش توفیق توجه کرد.