غزل شمارهٔ ۶۵ حافظ
حافظ شیرازی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
خوش‌تر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست؟
ساقی کجاست؟ گو سببِ انتظار چیست؟
هر وقتِ خوش که دست دهد، مغتنم شمار
کس را وقوف نیست که انجامِ کار چیست
پیوندِ عمر بسته به مویی‌ست، هوش دار
غمخوارِ خویش باش، غمِ روزگار چیست؟
معنیِ آبِ زندگی و روضهٔ ارم
جز طَرفِ جویبار و میِ خوشگوار چیست؟
مستور و مست هر دو چو از یک قبیله‌اند
ما دل به عشوهٔ که دهیم؟ اختیار چیست؟
راز درونِ پرده چه داند فلک؟ خموش
ای مدعی! نزاعِ تو با پرده‌دار چیست؟
سهو و خطایِ بنده گَرَش اعتبار نیست
معنیِ عفو و رحمتِ آمُرزگار چیست؟
زاهد شرابِ کوثر و حافظ پیاله خواست
تا در میانه خواستهٔ کردگار چیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان خوشی‌ها و زیبایی‌های زندگی می‌پردازد و به لحظات شادی و لذت اشاره می‌کند. شاعر از ساقی می‌پرسد که دلیل انتظار چیست و از هر لحظه خوشی که نصیب می‌شود غافل نیست، زیرا هیچ‌کس از پایان کار خبر ندارد. او بر اهمیت مراقبت از عمر و زندگی تاکید دارد و می‌گوید که غم را باید با مهربانی و همدلی درمان کرد. شاعر به مفهوم آب زندگی و لذت‌های دنیوی اشاره می‌کند و از آنچه که در پرده نهان است، می‌پرسد. به زهد و عرفان نیز انتقاد می‌کند و به دنبال عمق معنا در زندگی است. در نهایت، او از زاهد و حافظ می‌پرسد که چه چیزی در میانه درخواست خداوند قرار دارد. این شعر دعوه‌ای به شادی و زندگی در لحظه و دوری از خشم و قضاوت است.