قطعه شمارهٔ ۱۳ - ماده تاریخ وفات (امیذ جود) حافظ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عظمت و مقام بزرگ یک شخصیت است که حتی آسمان به خاطرش سجده کرده است. او با وجود بزرگی‌اش به زمین می‌رود و در نیمه ماه ذی قعد، از دنیا می‌رود. بعد از وفات او، دیگران امیدی به بخشش و نعمت ندارند و نام سال وفاتش به معنای امید و بخشش تبدیل می‌شود.