قطعه شمارهٔ ۲۶ حافظ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره لذایذ زندگی و مهمانی است. شاعر به ساقی (آورنده‌ی شراب) می‌گوید که پیمانه را پر کند، چرا که در این مجلس، آرزوها برآورده می‌شود و رازها حفظ می‌گردد. به جنتی اشاره می‌کند که در آن عیش و نوش است و گناهی نوشته نمی‌شود. دوستداران و حریفان خوب در کنار هم هستند و فضایی از شادی و رقص وجود دارد. شاعر تشویق می‌کند که از لذت‌ها بهره‌مند شوند، زیرا این لحظات بهتر از هر چیزی است و از ساقی می‌خواهد که ساغر بیشتری بیاورد.