شمارهٔ ۲ حافظ
حافظ شیرازی / اشعار منتسب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
صبح دولت میدمد کو جام همچون آفتاب
فرصتی زین به کجا باشد بده جام شراب
خانه بیتشویش و ساقی یار و مطرب نکتهگوی
موسم عیش است و دور ساغر و عهد شباب
از پی تفریح طبع و زیور حسن طرب
خوش بود ترکیب زرین جام با لعل مذاب
از خیال لطف می مشاطهٔ چالاک طبع
در ضمیر برگ گل خوش میکند پنهان گلاب
شاهد و مطرب به دستافشان و مستان پایکوب
غمزهٔ ساقی ز چشم میپرستان برده خواب
تا شد آن مه مشتری درهای حافظ را به نقد
میرسد هر دم به گوش زهره گلبانگ رباب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به وصف فضایی شاد و مملو از شادی و لذت پرداخته است. صبح فرا رسیده و دولت همانند آفتاب درخشان شده است. شاعر به دعوت به شادی، نوشیدن شراب، و جشن و سرور اشاره میکند. خانهای آرام با یاری ساقی و مطربی که نکتهها و لطایف را بیان میکند، فضایی را به وجود آورده که مملو از عیش و جوانی است. شاعر زیبایی جام و لذت می را توصیف میکند و به لطافت گل و بوی خوش گلاب اشاره دارد. صحنهای از پایکوبی و شادمانی مستان با شاهد و مطرب در حال روایت است. اشعار حافظ هم پیوند به زیبایی و موسیقی دارد و حالتی کرشمه و خوابآور را به تصویر میکشد.