شمارهٔ ۲۸ حافظ
حافظ شیرازی / اشعار منتسب / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دریغا خلعت حسن جوانی
گرش بودی طراز جاودانی
دریغا حسرتا دردا کزین جوی
نخواهد رفت آب زندگانی
همی باید برید از خویش و پیوند
چنین رفته است حکم آسمانی
و کل اخ یفارقه اخوه
لعمر ابیک الا الفرقدان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جوانی که به سرعت از بین میرود، اشاره میکند و حسرت بر این گذرا بودن را ابراز میدارد. او به این نکته اشاره میکند که باید از وابستگیها و پیوندهای دنیوی فاصله گرفت، زیرا این روند طبیعی زندگی است. در نهایت، دو برادر که همواره از یکدیگر جدا میشوند، به عنوان نماد دوری و جدایی در زندگی مطرح شدهاند.