شمارهٔ ۴۵ حافظ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در اشعار حافظ، شاعر به ساقی می‌گوید که اگر فقط به خاطر ما باده نمی‌آوری، دیگر نزد ما نیا. او به فروش سجاده و خرقه (الگوهای دینی) در مجالس خرابی اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که جرعه‌ای از می بیاورد. سپس به اهمیت عشق و زنده‌دلی می‌پردازد و می‌گوید که در گلشن جان، صدای زندگی را می‌شنود. شاعر از درد و درمان سخن می‌گوید و عشق را همچون رازی در دل توصیف می‌کند. در ادامه، او به زیبایی بت پری‌روی اشاره می‌کند که همه را مجذوب خود کرده است. حافظ از غم دلbroken خود می‌نالد و در نهایت می‌خواهد با غم عشق زندگی کند و جان دوباره‌ای به خود ببخشد.