رباعی شمارهٔ ۲۴ حافظ
حافظ شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چشم تو که سِحرِ بابِل است استادش
یا رب که فسون‌ها برواد از یادش
آن گوش که حلقه کرد در گوش جمال
آویزهٔ دُرّ ز نظم حافظ بادش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به زیبایی چشم و گوش معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او چشم معشوق را به سحر بابل تشبیه کرده و از خداوند می‌خواهد که جادوی آن را از یاد نبرد. همچنین گوش معشوق را که در زیبایی معشوق حلقه کرده، به حافظ تعلق می‌دهد و امیدوار است این زیبایی در اشعار حافظ جاویدان بماند.