رباعی شمارهٔ ۳۴ حافظ
حافظ شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چشمت که فسون و رنگ می‌بارد از او
افسوس که تیر جنگ می‌بارد از او
بس زود ملول گشتی از هم‌نفَسان
آه از دل تو که سنگ می‌بارد از او
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از جذابیت و فریبندگی چشم معشوق صحبت می‌کند که دل را می‌برد، اما در عین حال، درد و زخم جنگ و جدایی از او را نیز احساس می‌کند. او به زودی از ناپایداری و دل‌زدگی دوستانش ناراحت می‌شود و به دل خود افسوس می‌خورد که همچون سنگی سرد شده است.