رباعی شمارهٔ ۴۲ حافظ
حافظ شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر همچو من افتادهٔ این دام شوی
ای بس که خراب باده و جام شوی
ما عاشق و رند و مست و عالَم‌سوزیم
با ما منشین اگر نه بدنام شوی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت‌ها به احوال عاشقان و مستی آنها اشاره دارد. شاعر از تجربه‌ی افتادن در دام عشق و مستی سخن می‌گوید و می‌گوید اگر کسی مانند او در این دام بیفتد، ممکن است به شهرت و بدنامی دچار شود. او تاکید می‌کند که عاشقان باید با یکدیگر در این حالت مستی و عشق همراه شوند.