رباعی شمارهٔ ۸ حافظ
حافظ شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ماهم که رخش روشنی خور بگرفت
گرد خط او چشمهٔ کوثر بگرفت
دلها همه در چاه زنخدان انداخت
وآنگه سر چاه را به عنبر بگرفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به زیبایی و نورانیّت معشوقش اشاره میکند. او میگوید که چون چهره معشوق مانند خورشید درخشنده است، دلها در زیباییهای او غرق شده و به نوعی به دام افتادهاند. همچنین، شاعر با ذکر چاه و عنبر، به عمق عشق و عطری که از معشوق به مشام میرسد اشاره میکند و این تصاویری از جذابیت و جاذبه عشق را به تصویر میکشد.