شمارهٔ ۱۳۲ حاجب شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر با مضامین عرفانی و عشق الهی سروده شده است. شاعر به توصیف فضایی معنوی می‌پردازد که در آن پیر مغان از شادی و باده‌گری می‌گوید. او به عاشقان توصیه می‌کند که نباید از فقر یا کمبودها ناراحت باشند و به خود عیب بپوشانند. همچنین با اشاره به غنچه و بلبل، به زیبایی و شگفتی عشق اشاره دارد و نوید پیروزی و موفقیت را نیز بیان می‌کند. در نهایت، شاعر از دل خود می‌خواهد که به تلاش و کوشش ادامه دهد تا به موفقیت برسد.