شمارهٔ ۱۸ حاجب شیرازی
حاجب شیرازی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
جشن ملی است که آرد فرح و شادی را
یارب از ما مستان نعمت آزادی را
از حوادث نشود کشور ایران ویران
که به وی داده خدا خلعت آبادی را
ساقی از دادن می علت تأخیر چه بود؟
از چه ناقص کنی این عیش خدادادی را
شادی روی بتی می ده و میکن شادی
که بود قبله بت شاهد نو شادی را
مست مشروطه چو مشاطه عدالت چو عروس
تا، برند اهل جهان لذت دامادی را
«حاجب » از شعر تو در شور و نوا شد، بلبل
از گل آموخت مگر این فن استادی را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به جشن ملی و خوشحالی مرتبط با آزادی و آبادانی کشور ایران اشاره دارد. شاعر از خداوند می‌خواهد که کشور ایران را از ویرانی دور نگه دارد و شادی و نعمت‌ها را برای مردم فراهم کند. او از ساقی می‌خواهد که چرا در بخشش شراب تأخیر می‌کند و از شادی‌ها کاسته است. همچنین، شاعر به زیبایی‌هایی که در میانه این شادی‌ها وجود دارد، اشاره می‌کند و از عدالت و مشروطه به عنوان دو عنصری که کشور را آباد می‌کنند، سخن می‌گوید. در نهایت، او بلبل را نماد شور و نوا می‌داند که از گل‌ها آموخته و به فن شاعری تسلط دارد.