شمارهٔ ۶۷ حاجب شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به وصف زیبایی‌ها و ویژگی‌های محبوبش می‌پردازد. او چشمان محبوبش را به آهوی ختن و لبانش را به لعل در عدن تشبیه می‌کند. ویژگی‌های ظاهری محبوب مانند لب و صورتش را با جواهراتی چون لعل و عقیق مقایسه می‌کند و قد و قامت او را به سرو در باغ تشبیه می‌نماید. همچنین، شاعر از عمق احساسات خود در دل و سینه‌اش سخن می‌گوید و عشقش به محبوبش را از قدرت و زیبایی او می‌داند. در نهایت، او به اهمیت علم و ادب اشاره کرده و بر لزوم نصیحت و هدایت مردم تأکید می‌کند.