شمارهٔ ۱۷ مجد همگر
مجد همگر / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
از تو ما را شکایتی ست لطیف
وان نه از تست از زمانه ماست
این چه می بود کم فرستادی
که همه شهر پرفسانه ماست
اگر آن را شراب باید خواند
چاه ما پس شرابخانه ماست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از دلتنگی و شکایت لطیف خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که این شکایت نه از معشوق، بلکه از زمانه و شرایطی است که در آن زندگی می‌کند. شاعر به کمبود چیزی اشاره می‌کند که باعث سختی‌هایش شده و می‌گوید که در شهر او رسوایی و داستان‌های زیادی وجود دارد. در نهایت، او با اشاره به اینکه اگر این مشکلات را شراب بنامیم، چاه او به منزله شرابخانه‌ای است که می‌تواند نشان‌دهنده غم و اندوه زندگی‌اش باشد.