قطعات — دیوان اشعار مجد همگر
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۲ — ای آنکه عفو کامل و احسان سابقت
- شمارهٔ ۶ — مده فریب مراین عقل خاص طبعت را
- شمارهٔ ۳ — شه صدور و خداوند من شهاب الدین
- شمارهٔ ۱ — روز فطرت چو دست قدرت ساخت
- شمارهٔ ۴ — می فرستد هزار حمد و ثنا
- شمارهٔ ۵ — پناه ملک جهان مقتدای روی زمین
- شمارهٔ ۱۱ — شاها به ذات پاک خدائی که حکمتش
- شمارهٔ ۱۰ — ای خسروی که فتنه نشان آب تیغ تو
- شمارهٔ ۱۲ — ابریست مطیر دست طاهر
- شمارهٔ ۱۴ — هنگام نام دعوی مردی کند مطرز
- شمارهٔ ۷ — ایا یگانه عالم که روزگار دو رنگ
- شمارهٔ ۱۳ — مرا قومی حریف هفته بودند
- شمارهٔ ۹ — گوژو به جز از تو در همه پارس
- شمارهٔ ۸ — ای صاحبی که دست تو در معجز سخا
- شمارهٔ ۱۶ — در عهد سخات کس نگوید
- شمارهٔ ۱۵ — سه روز رفت کز آسیب مرگ آن دلبر
- شمارهٔ ۱۸ — سراج الدین غصنی دام فضله
- شمارهٔ ۱۷ — از تو ما را شکایتی ست لطیف
- شمارهٔ ۲۰ — افتخار جهان ظهیر الدین
- شمارهٔ ۱۹ — ای بحر براعت که ضمیر تو جهان را
- شمارهٔ ۲۲ — پناه ملک جهان شهریار روی زمین
- شمارهٔ ۲۱ — ای خسروی که نام ترا سروران دهر
- شمارهٔ ۲۷ — دور دور خر است و کره خران
- شمارهٔ ۲۸ — یک راست شنو که از چپ و راست
- شمارهٔ ۲۹ — قدر تیزی بازارت ندارد
- شمارهٔ ۳۰ — دلم از نکهت بادی که ز بغداد آید
- شمارهٔ ۲۵ — خدایگانا رایت به یک دقیقه فکر
- شمارهٔ ۲۳ — پناه ملک سلیمان ملاذ اهل زمان
- شمارهٔ ۲۶ — فرخ همای دولت و سعد سپهر ملک
- شمارهٔ ۲۴ — شاها همای فتح و ظفر روز معرکه
- شمارهٔ ۳۵ — ایزد مرا چو خلعت هستی شعار کرد
- شمارهٔ ۳۲ — پادشاها عون حق یار شب و روز تو باد
- شمارهٔ ۳۳ — چنان لشکرکشی سلطان ندارد
- شمارهٔ ۳۸ — ای چو خورشید در جهان مشهور
- شمارهٔ ۳۱ — ای خسروی که سایس امر تو از نفاذ
- شمارهٔ ۳۶ — مدت عمر تو در اقبال نامعدود باد
- شمارهٔ ۳۴ — صدر صدور مشرق و مغرب عماد دین
- شمارهٔ ۳۷ — پند نادان چه دهی زانکه دگرگون نشود
- شمارهٔ ۳۹ — قدوم ماه ربیع و خروج ماه صفر
- شمارهٔ ۴۰ — بنده بر درگهت بماند مقیم
- شمارهٔ ۴۲ — خدایگانا دست مبارکت شب دوش
- شمارهٔ ۴۴ — شرف الدین محمد حسنی
- شمارهٔ ۴۵ — صاحب عصر شمس دولت و دین
- شمارهٔ ۴۶ — دلم دیوانه گشت از تاب زنجیر
- شمارهٔ ۴۳ — که رساند به سمع خسرو عصر
- شمارهٔ ۴۱ — به فال فرخ و پیروز بخت و طالع سعد
- شمارهٔ ۵۱ — در طوس دوش گفتم خرم نیم چرا
- شمارهٔ ۵۳ — ای به حق شاهی که قدرت از علو مرتبت
- شمارهٔ ۵۴ — ای به همت بر آفتابت دست
- شمارهٔ ۵۲ — دی یکی رقعه به نزد من رسید از صدر شاه
- شمارهٔ ۴۸ — خسروا راز هفت پرده چرخ
- شمارهٔ ۵۰ — زندگانی خسرو نقبا
- شمارهٔ ۴۷ — سفینه ای به من آورد صدر دریا دل
- شمارهٔ ۴۹ — کریم پارس و اصیل عراق شمس الدین
- شمارهٔ ۵۵ — زمین با فلک گفت دوش از سر عجز
- شمارهٔ ۶۱ — به حکم صدر معظم معین دولت و دین
- شمارهٔ ۵۶ — به سعد طالع و فرخنده روز فرخ فال
- شمارهٔ ۵۸ — بی سایه تو مباد فرقم
- شمارهٔ ۶۲ — چه شد امسال یارب ای مخدوم
- شمارهٔ ۶۰ — به حکم قاطع مخدوم سرور اسلام
- شمارهٔ ۵۹ — سپهر قدرا دریادلا خداوندا
- شمارهٔ ۵۷ — ز چشم از دل خویش خونت خوردم
- شمارهٔ ۶۳ — صاحبا گرچه ز جودت شکر دارم
- شمارهٔ ۶۴ — ایا مبشر اقبال در ازل داده
- شمارهٔ ۶۵ — خورشید چو از حوت سوی خانه بهرام
- شمارهٔ ۶۷ — به کف در باد و بر سر خاک دارم
- شمارهٔ ۶۹ — ننگ مردان اصیلک گوژو
- شمارهٔ ۶۶ — گر ناله ای ازین دل پر غم برآورم
- شمارهٔ ۷۰ — فلک جناب و ملک خو عماد دولت و دین
- شمارهٔ ۶۸ — ای سر آمد به هر مکان چو لقب
- شمارهٔ ۷۱ — افتاده ام به دور زمانی که اندر او
- شمارهٔ ۷۴ — گفتم که مدح صاحب اعظم کنم ادا
- شمارهٔ ۷۶ — ای به تاثیر عدل معتدلت
- شمارهٔ ۷۷ — خسروا داشت سخایی تو مرا پار چنانک
- شمارهٔ ۷۸ — به خدائی که آشنائی داد
- شمارهٔ ۷۳ — صحن خلد است زمین از اثر دور زمان
- شمارهٔ ۷۵ — ای باد یاد روضه بغداد تازه کن
- شمارهٔ ۷۲ — خدایگانا آنی که شمع دولت تو
- شمارهٔ ۸۰ — تلطفی بنما ای برید باد سحر
- شمارهٔ ۸۴ — سرفرازا توئی که گردن چرخ
- شمارهٔ ۸۵ — ز غبن هدهد میمون که شد متابع زاغ
- شمارهٔ ۸۲ — بدین گونه قرین غم ندارد
- شمارهٔ ۸۱ — رسید موسم نوروز و تازه گشت جهان
- شمارهٔ ۸۶ — شاها ز فر سایه معمار عدل تو
- شمارهٔ ۷۹ — تن در غم جانگداز دادن
- شمارهٔ ۸۳ — خدایگانا در ملک شرع معجز تو
- شمارهٔ ۹۴ — حمید ساخته دارد مفرحی دلخواه
- شمارهٔ ۹۳ — ده عادت ردیست که رسم است عامه را
- شمارهٔ ۹۱ — زهی شهریاری که خورشید چرخ
- شمارهٔ ۸۸ — خط سیراب تو بر روی تو پیدا شد و شد
- شمارهٔ ۹۲ — ای به رای و لمعه رای جهان آرای خویش
- شمارهٔ ۹۰ — ای زاحسانت آز آواره
- شمارهٔ ۸۹ — ای به بوسیدن خاک در چرخ آسایت
- شمارهٔ ۸۷ — فلک جنابا از رشک خاک درگه تو
- شمارهٔ ۹۸ — صاحبا بنده همه ساله چنین می خواهد
- شمارهٔ ۹۶ — حیات بخشا چرخم ز غبن خواهد کشت
- شمارهٔ ۱۰۱ — گرچه پیش از تو بود حاتم طی
- شمارهٔ ۹۷ — دی دلم گفت چون که کم کردی
- شمارهٔ ۱۰۰ — خدایگانا با آب معجزات بنانت
- شمارهٔ ۹۵ — ای در گله جهان ز عدلت
- شمارهٔ ۱۰۲ — جوان بختا جهان بخشا تو آنی
- شمارهٔ ۹۹ — اگر چه عمادی ز دریای خاطر
- شمارهٔ ۱۰۴ — به جستجوی کریمی مشاورت کردم
- شمارهٔ ۱۰۷ — ایزد چو خصال خوب دادم
- شمارهٔ ۱۰۶ — ای در ندب علو فلک را
- شمارهٔ ۱۱۰ — ای لفظ تو آب زندگانی
- شمارهٔ ۱۰۵ — ز لفظ خواجه دنیی نصیر ملت و دین
- شمارهٔ ۱۰۸ — به امر نافذ مخدوم صاحب دیوان
- شمارهٔ ۱۰۹ — پناه و قدوه آفاق مجد دولت و دین
- شمارهٔ ۱۰۳ — خدایگان وزیران شرق عزالدین
- شمارهٔ ۱۱۶ — به حکم خواهش مولی الانام شمس الدین
- شمارهٔ ۱۱۴ — به گاه بزرگی بریدند حلقت
- شمارهٔ ۱۱۸ — مردکی بود طامع و شیاد
- شمارهٔ ۱۱۱ — دوات بودی عمری به پیش هر قلمی
- شمارهٔ ۱۱۲ — دوش با عقل دوربین گفتم
- شمارهٔ ۱۱۷ — شکل دیو سفید دارد اصیل
- شمارهٔ ۱۱۳ — قصد کردی به تصنع ز حسد در حق من
- شمارهٔ ۱۱۵ — من هجاء چون کنم مطرزک را
- شمارهٔ ۱۱۹ — ای آن زمین وقار که بر آسمان فضل
- شمارهٔ ۱۲۰ — جمعی ز اهل خطه کاشان که برده‌اند