نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۷ مجد همگر

مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بی باغ رخ تو عمر من بی برگ است

خون مژه‌ام پوشش و خاکم برگ است

بعد از تو در این جهان که زندان من است

هر روز که زنده‌ام هزاران مرگ است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر حس عمیق دل‌تنگی و عاطفه شاعر نسبت به معشوق است. او به این نکته اشاره می‌کند که بدون وجود معشوق، زندگی‌اش بی‌ثمر و بی‌روح است. عمر او به بی‌برگی باغ تشبیه شده و هر روز که بدون معشوق ادامه دارد، احساس مرگ و رنجش بیشتر می‌شود. به نوعی، شاعر به زندان بودن در این دنیا بدون معشوق اشاره دارد.