شمارهٔ ۱۴۶ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از محبوب خود می‌خواهد که زیبایی و شادی را با گل و شراب به او هدیه کند و از او می‌خواهد که در لحظه‌های سحرگاهی، چنگ و موسیقی را به همراه داشته باشد. محبوب به او می‌گوید که اگر می‌خواهد عمر گذشته‌اش را جبران کند، باید در چهره‌اش باده‌ای گلابی و دلنشین بنوشد.