شمارهٔ ۱۷۸ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دنبال یافتن کسی از میان انسان‌هاست که به زندگی و لذت‌های آن پایبند باشد و به مرگ اهمیت ندهد. او به وصف فردی می‌پردازد که مانند رعد و برق در زندگی لحظاتی شاداب و سرزنده دارد، ولی در عین حال به حوادث و تغییرات زندگی با چشم‌اندازی همچون ابر، از دور می‌نگرد.