شمارهٔ ۲۰۵ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از ناگفته‌های دلش سخن می‌گوید و می‌گوید که محبوبش از حال و هوای او بی‌خبر است. او در حسرت دیدار یار به سر می‌برد و می‌نالد که حتی محبوبش از غم و اندوه او آگاه نیست. شاعر به نوعی غم و تنهایی خود را ابراز می‌کند و از بی‌توجهی یار به حالش شکایت دارد.