شمارهٔ ۲۱ مجد همگر
مجد همگر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آنم که چو جان بپرورم مردم را
گر دست رسد به جان خرم مردم را
ای حور و پری نه دیوم از من مگریز
من آدمیم نمی‌خورم مردم را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق و محبت عمیق گوهر انسانی به دیگران است. شاعر می‌گوید که او مانند جانش مردم را پرورش می‌دهد و در پی خوشبختی آن‌هاست. او از حور و پری (نمادهای زیبایی و لذات دنیوی) می‌خواهد که از او دور نشوند، زیرا او انسانی است که به هیچ عنوان به دیگران آسیب نمی‌زند. در واقع، شاعر بر اهمیت انسانیت و دوستی تأکید می‌کند.