شمارهٔ ۲۱۱ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس ناامیدی و حسرت است. شاعر می‌گوید که از وصل محبوب خود امیدی به بهروزی ندارد و از قهر او تنها رنج و درد نصیبش می‌شود. حتی اگر بعد از مدت‌ها به او نزدیک شود، تنها چیزی که نصیبش می‌شود، دیدن و حسرت‌خوردن است.