شمارهٔ ۲۱۹ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، نویسنده از احساساتش نسبت به نوشتن می‌گوید. او در ابتدا تصور می‌کند که می‌تواند با قلم احساساتش را به خوبی بیان کند، اما اندوه و دردش آنقدر عمیق است که اجازه نمی‌دهد نوشته‌ای زیبا بیافریند. در واقع، دل شکسته‌اش به قدری سخت است که نمی‌تواند به درستی آنچه را که در دل دارد روی کاغذ بیاورد.