شمارهٔ ۲۲۷ مجد همگر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت چهره معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که حضور او در دنیا به اندازه‌ای است که نیازی به بهشت نیست. اگر دیگران چهره او را ببینند، دیگر تمایلی به بهشت نخواهند داشت. به عبارتی، زیبایی معشوق همه چیز را تحت تأثیر قرار می‌دهد و قدرت جلب توجهی دارد که بهشت را تحت الشعاع قرار می‌دهد.